Skip to main content

ประวัติศาสตร์

เมื่อแรกเริ่ม

"We are so distressed by how things end, but we usually forget how beautiful the beginning was"

เมื่อแรกเริ่ม

เมือวันที่ 12 ธันวาคม คษ 2014 คุณพ่อบาทหลวงเรย์ได้มาเยี่ยมอุาเปี้ยม เป็นครั้งแรกเนื่องในโอกาสสมาชิกคณะธรรมทูต ซาเวเรียนมาสำรวจความเป็นไปได้จะขย้ายงานไปถึงเขตอำเภออุ้มผาง ขณะนั้น คณะเพิ่งได้รับมอบหมายงานอภิบาลจากคณะพื้นเมืองสังฆมณฑลนครสวรรค์ เพื่อรับผิดชอบงานอภิบานวัดคาทอลิกนักบุญยอแซฟกรรมกร กม.48 ในตำบลคีรีราษฎร์ อำเภอพบพระ จังหวัด ตาก 

เขตวัดดังกล่าวโดยส่วนใหญ่ประกบด้วยชาวบ้านชาติพันธุ์อาข่าที่ย้่ายถิ่นฐานจากภาคเหนือของประเทศไทยเป็นระยะเวลามากกว่า 40ปี ยังมีคริสตชนชาม้งจำนวนน้อยที่กระจัดกระจายในตำบลแห่งนี้ ร่วมถึงที่อุ้มเปี้ยม ช่วงนั้นพวกเราได้พบครอบครัวคาทอลิก หนึ่งครอบครัวในหมู่บ้านอุ้มเปี้ยม และ อีกหนึ่งครอบครัวในหมู่บ้านใกล้เขียง หมู่บ้านแม่ระมุง นั้นและที่มาของรูปภาพแบบ panorama ที่คุณพ่อเรย์ถ่ายไว้ในช่วงเวลานั้น คือสภาพบริเวณหมู่บ้าน อุ้มเปี้ยมสมายนั้น

การสอนภาษาอังกฤษในโรงเรียนรัฐบาลนั้นเป็นหนึ่งในหลายวิธีที่ดีที่สุดในการติดต่อกับคนไทยและชาวกะเหรี่ยงตลอดแนวชายแดน เมื่อมิตรภาพเติบโตขึ้นนักเรียนแนะนำให้คุณพ่อรู้จักกับหมู่บ้านของพวกเขา วัฒนธรรมและประเพณีของพวกเขา เราค่อนข้างมั่นใจว่าพระวรสารได้รับการต้อนรับอย่างลึกลับโดยมนุษย์ผ่านพยานที่เรียบง่ายและอ่อนน้อมถ่อมตนของชีวิต เราเป็นคนปลูก แต่พระเจ้าเป็นผู้ที่ทรงให้การเติบโต

นี่คือบ้านหลังแรกที่คุณพ่อเรย์มาเช่าเป็นที่อาศัยชั่วคราวในเมืองอำเภออุ้มผางเมื่อปฏิบัติหน้าที่เป็นครูสอนภาษาอังฤกษในโรงเรียน อุ้มผางวิทยาคม คศ 2015 คุณพ่อได้อยู่ที่นี่ประมาณสองปีก่อนที่จะย้ายไปอยู่ที่บ้านวิรียาริซอรท์ในปีตัดไป

จุดเริ่มต้อนของชุมชนคาทอลิก ก็คือมื่อคุณพ่อเรย์พบกับครอบครัวชาวกะเหรี่ยงซึ่งอพยพมาจากรัฐกะเหรี่ยงในดินแดนพม่าและมาอาศัยอยู่ในหมู่บ้านบ้านไม้กะพง ตำบอลโมโกร อย่างไรก็ตามพวกเขายังคงมีการติดต่อกับญาติพี่น้องของพวกเขาอยู่บ่อยครั้ง ในอีกด้านหนึ่งของเขตรัฐกระเหรี่ยงคือหมู่บ้านกลาว์โว พวกเขาก็ชวนพ่อเรย์ให้ทำมิสซาวันอาทิตย์ให้พวกเขา ตั้งแต่นั้นมาข้าพเจ้าเริ่มจัดกิจกรรมกับเด็ก ๆ ในหมู่บ้าน (เรียนภาษาอังกฤษและเรียนดนตรี) และพยายามกระตุ้นให้พวกเขาสร้างเอกภาพและความเป็นหนึ่งเดียวกันอาศัยพิธีมิสซาบูชาขอบพระคุณ

เนื่องจากว่าพระคุณเจ้าอยากให้คณะให้ความช่วยเหลืองาน อภิบาลต่อผู้ลี้ภัยคาทอลิก คุณพ้อเรย์ก็เริ่มจัด ตารางเวลาไปเยี่ยมและทำมิสซาให้เพื่อนพี่น้องในศูนย์นุโพเดือนละครั้ง บ่อยครั้งที่คุณพ่อพาชาวบ้านจากบ้านไม้กะพงไปร่วมมิสซากับพวกเขา โดยมีจุดประสงค์ เพื่อให้กำลังใจพวกเขาจะมีส่วนร่วมในการสร้างชุมชนในเขตนี้ เราตระหนักตั้งแต่วาติกัน ๒ ภารกิจคาทอลิกได้ย้ายจากภารกิจไปสู่การพัฒนาไปเป็นภารกิจการสนทนาและเผชิญหน้ากับวัฒนธรรมจริยธรรมและศาสนา